بهاء الدين محمد بن شيخعلي الشريف اللاهيجي
416
تفسير شريف لاهيجى ( فارسى )
آن حضرت در مجلسها اگر جا تنگ باشد و هر گاه بگويد بشما كه برخيزيد پس مطابق حكم او برخيزيد و بدون حكم برنخيزيد و در بعض نسخ بجاى فى المجالس جمع ، فى المجلس مفردست يَرْفَعِ اللَّهُ اى لكى يرفع اللَّه الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ يعنى تا آنكه بلند سازد خداى تعالى مرتبهء آنان را كه ايمان آوردهاند از ميان شما بنصرت و حسن ذكر در دنيا و با عطاى غرفههاى جنان در عقبى وَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجاتٍ و تا بلند سازد آنان را كه داده شدهاند علم درجههاى ارجمند و مرتبههاى بلند و تخصيص اهل علم بذكر با آنكه از جملهء مؤمنانند به جهت زيادتى اختصاص ايشانست برفع درجات پس گوئيا چنين فرموده كه « يرفع اللَّه المؤمنين خصوصا العالمين درجات » و از حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله مرويست كه فضل عالم بر عابد چون فضل ماه بدر است بر سائر ستارگان و در باب فضل عالم بر غير عالم آيات و احاديث بسيار وارد شده . وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ و خداى تعالى به ظاهر و باطن آنچه شما ميكنيد داناست . از ابن عباس منقولست كه مردمان بسيار نزد حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله تردد ميكردند و با آن حضرت راز ميگفتند و اين معنى بر حضرت شاق بود پس حقتعالى بواسطهء تعظيم حضرت و انتفاع فقرا فرمود : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى آن كسانى كه ايمان آوردهايد إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ هر گاه خواهيد راز گوئيد با رسول خدا و سؤال كنيد از و حاجتى و مطلبى را فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً پس بدهيد قبل از تناجى و راز گفتن با رسول و سؤال نمودن از و صدقهاى بر مستحقان بعضى حمل امر بر وجوب كردهاند چنانچه ظاهر است و بعضى حمل بر ندب كردهاند ذلِكَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ أَطْهَرُ اين صدقه دادن پيش از نجوى بهتر است مر شما را و پاكيزهتر براى آنكه بسبب آن از گناه پاك ميشويد و مستوجب ثواب ميگرديد و اين تصدق را هيچكس به عمل نياورد مگر مرتضى على عليه السّلام چنانچه از آن حضرت مرويست كه در كتاب خدا آيتى هست كه احدى از صحابه پيش از من و بعد از من بمضمون آن عمل نكرد مگر من و آن آيهء نجوى است و مرا يك دينار بود پس